Cerkak : Kedanan Waranggana

 

Kedanan Waranggana

Dening : eSWe Sidi

            “Ndak pundi Mbak Ayu badhe tindak pundi? Kadingaren tindak wae ora numpak taksi. Dhewekan apa ora wedi. Timbang nganggur kula gelem ngancani!”

            “Keleresan Mas aliyas kebetulan. Blanjane kathah, rada kabotan. Yen purun, Mas enggal-enggal ngrencangi. Tekan ngomah mangke kula opahi!”

Mangkono tetembungan kang metu saka lisane penyanyi campursari, Raharjo lan Tuti. Katon gandhes luwes. Dasar penyanyi sing baud lan kuncara. Banjur sinartan solah bawa, lenggak-lenggok, eseme pait madu. Dasar Raharjo iku bagus, suwarane kung. Tuti, wanita ayu merak ati, pakulitane kuning nemu giring.

Para tamu katon pating plongo merga kesengsem. Tamu wadon kesengsem marang  Raharjo, kang kondhang kanthi sebutan Bang Hardjo utawa Bangjo, tamu kakung kayungyun marang Tuti.Kabeh kaya kena daya  pangaribawa  sewu gendam dadi siji, sewu pengasihan mlumpuk ing penyanyi loro iku. Hm hm….

“Malih, malih!” para tamu pating brengok jaluk supaya Bangjo lan Tuti nyanyi maneh. Katone durung padha tutug ngresepi lelagon saka penyanyi kang dadi pepujane. Mula, kanthi lila legawa Tutik lan Bangjo nyanyi maneh. Lagune Ngidham Sari dibawani nganggo bawa setya tuhu banjur kasusul Sewu Kutha.

Para tamu histeris nalika Bangjo nggandheng tangane Tuti, malah nyekel pundhake barang. Tuti ora suwala, Bangjo katon lega. Polatane tamu putri katon sajak meri. Penonton kakung semono uga. Kala menjinge munggah mudhun. Ah, dasar seniman wis profesional. Sapari polahe narik kawigaten lan nengsemake.

Bangjo lan Tuti pancen panggilut seni kang wus kawentar ing wewengkon Gedhangsari kono. Ewa semono, sejatine lagi sepisan iki kekarone manggung dadi siji. Jalaran padah duwe partner dhewe-dhewe. Bangjo nyambut gawe bareng karo juru rias Endar Winarti, dene Tuti karo juru rias Tri Handayani. Kanthi mangkono durung nate gathuk sepanggung jalaran padha duwe pasaran dhewe-dhewe. Endar Winarti akeh payu ing iring kidul banjur mlembar tekan kapanewon-kapanewon liya ing iring kidul uga. Dadine, Bangjo luwih kawentar ing wewengkon kidul. Dene Tri Handayani payune ngetan, malah tekan Klaten, Jawa Tengah. Mula, Tuti kondhang ing iring wetan tekan Klaten uga selaras karo juru rias kang tembayatan bareng dheweke.

“Wah, aku rumangsa mongkog lan marem bisa sepanggung karo Panjenengan, Mas,” tembung Tuti ing kamar rias.

“Aku kaya ketiban wahyu bisa duwet karo Dhik Tuti,” wangsulane Bangjo kanthi tembung sajak ngemu rasa.

Wong sakloron banjur padha jaluk-jinaluk nomer telepon lan WhatsApp (WA). Dina-dina sabanjure wong loro iku banjur asring sesambungan. Padha takon-tinakon kabar, banjur nyrempet-nyrempet asmara.

“Aku pengin dolan, hlo Dhik!” kandhane Bangjo liwat HP ing sawijining wengi nalika lagi bali PY alias payu nyanyi.

“Mangga, Mas. Tak antu-antu rawuhe,” wangsulane Tuti, grapyak sajak nggodha.

Hiya wiwit bengi kuwi Bangjo rumangsa oleh kalodhangan.Atine kang sawetara wektu mrongkol , atos kaya akik merga ditinggal pacare, Rini, wengi kuwi ajer maneh.

Dina-dina sabanjure, wewayangane Tuti tansah ngganjel ing tlapukane. Eseme, lenggak-lenggoke, dhek anu kae, suwarane, obahe driji nalika nyekel mike, pokoke kabeh kang ana ing awake Tuti Katon endah ngelam-lami atine Bangjo.

Rasa perih nalika ditinggal Rini wektu kepungkur saiki mari. Senajan seprene tetep isih kelingan kepriye tembung pungkasan sing diucapke Rini marang dheweke.

“Tinimbang awan bengi aku mangan ati, awake dhewe pisah wae, Mas. Aku ora lila yen Panjenengan senengane cak-cek nyekel tangane penyanyi wadon! Pisah! Pisah!”

Rini mlayu nyengklak motor matic-e ninggal Bangjo sing plonga-plongo kamitenggengen, ora nyana babar blas yen mung tekan semono sesambungane karo Rini. Bangjo ngungun, geneya Rini dumadakan medhot katresnan iki kanthi pawadan kang kaya-kaya digawe-gawe. Kamangka dina-dina wingi,Rini kandha yen kesengsem marang dheweke merga anggone pinter nyanyi. Anggone tepungan uga nalika lagi wae mudhun saka panggung, bubar nyanyi duwet karo penyanyi wanita. Hemm, mrongkol banget atine priya bagus iku.

Bangjo saya yakin yen alesane Rini pancen mung digawe-gawe. Buktine, ora let suwe dheweke banjur krungu kabar yen Rini pacaran karo priya liya. Jarene, pacare Rini iku anake sawijining juragan PO sing duwe bus antarkota. Akeh banget. Atine Bangjo saya lara, lara banget, banjur atos, atos banget kaya watu nalika ngadhepi wanita. Senajan yen lagi nyanyi duwet karo biduan, kaya hiyak-hiyaka kae.

Saiki atine Bangjo wus ajer maneh. Tuti, kenya kang pinter nyanyi campur sari lan uga asring dadi waranggana melu Ki dhalang Supa iku wus bisa ngluluhake atine.

Dina iki, Bangjo niyat arep dolan ing omahe Tuti lan bakal ngesok isen-isening atine.

“Kula nuwun,” Bangjo aweh salam nalika wis ngadeg ing ngarep lawang omahe Tuti. Omah katon sepi. Kiwa tengen omah ana tamane. Ing dhuwur gendheng ana antene parabola gedhe. Cet tembok warna ijo pupus. Omah katon asri. Emane, isih akeh uwuh pating balesar ing ngarep omah. Kertas, kantong plastik,gelas-gelas plastik, godhong gedhang garing pating klinthing, sumebar ng ngendi-endi. Sajake bubar ana acara. Ah, mbokmenawa bubar ngundhuh pengajian, grenenge Bangjo.

“Mangga, mangga, sekedhap,” ana wangsulan saka jero omah. Suwarane wong wadon, nanging dudu suwarane Tuti. Banjur keprungu suwara kleset-kleset dlamakan sikil midak jobin keramik. Lawang dibukak. Gandrik, ana wanita njedhul kanthi esem manis banget. Nanging, wong wadon iku dudu Tuti, luwih tuwa. Kira-kira umure telung puluh  tahun. Yen Tuti mono umure udakara selawe tahun.

“Menapa leres, menika dalemipun Dhik Tuti, penyanyi campur sari, waranggana?

“Inggih, leres. Menapa badhe kepanggih?”

“Inggih.”

“Dhuh, nyuwun pangapunten. Dhik Tuti nembe mawon medal kaliyan Prasetyo.”

Krungu wangsulane wanita iku, atine Bangjo krasa ora kepenak. Sapa Prasetyo iku? Kathik wani-wanine ngajak lunga Tuti, gegantilaning atiku. Ngono batine Bangjo. Krasa ora jenjem, Bangjo enggal njaluk pamit marang wanita kang memper Tuti kuwi. Sing dipamiti manthuk, mlerok,mesem, nguntapake tamune.

Tekan ngomah, Bangjo mbanting awake ing spring bed. Atine kuciwa banget. Wewayangan bakal ketemu Tuti, ambyar! Ajur mumur kaya tumpukan damen garing kena lesus. Luwih-luwih bareng ngerti yen Tuti lunga karo priya liya. Jian, mangkel temenan. Banjur sapa sing dimangkeli? Tuti, apa priya iku? Hla apa alesane? Ketemu pirang perkara, ndadak mangkel barang?

Kriiiing, cuwit-cuwit-cuwit, nadha panggilan ing HP-ne Bangjo dumadakan muni. Kanthi ati lungkrah, HP diangkat. Keprungu suwarane wong wadon. Ora pangling, suwarane Tuti. Bangjo dheg-dhegan sar atine.

“Mas, nyuwun pangapunten. Panjenengan tindak ngomahku ora ketemu aku, mung ketemu mbakyuku. Asmane Puji Astuti, ayu, ta, Mas? Nyuwun pangapunten uga, Mas Raharjo ora dakaturi undhangan. Aku nyuwun donga Panjenengan, Mas. Bengi mau aku ngadani upacara nampi upakarti langsung ijab Kabul karo Mas Prasetyo, sesuk wae nek acara resepsi Panjenengan dakulemi. Aja lali nyiapake lagu sing nges, nggo nambahi regening acara. Dak suwun Mas Raharjo paring sumbangan lagu!”

Ah,uh, ah, uh. Raharjo ora bisa kumecap. Kaya ana watu item gedhe ngemblegi sirahe. Abot banget. Banjur peteng.

                                                                        Gedangsari, Mei 2015

*Cerkak iki wus kamot ing Djaka Lodang Nomer 34, Januari 2016