Cerkak : Bakul Munyuk Jaman Korona

 

Bakul Munyuk Jaman Corona

Dening : eSWe Sidi

            Wayah sore. Sesawangan ing pegunungan iring kidul iku katon asri. Srengenge wus kaling-kalingan gunung. Langit kuning semburat abang. Keprungu suwara manuk deruk mbekur, kasaut ocehe thilang, penthet, lan manuk decu. Saya rame dening suwara manuk emprit. Priiitt, priiit. Kahanan tambah asri.Nanging kahanan iku banjur dirusak dening tekane munyuk pirang-pirang. Munyuk-munyuk iku pating brengok, ngetokke suwara : nguk, nguk,nguk lan mbeker-mbeker. Banjur padha pating pethingkring sinambi methiki lan ngemah-ngemah pucuking wit-witan.

 “Munyuk murang tata!” bengoke Gembul karo menyat arep mbalang munyuk-munyuk iku nganggo watu gedhene sakepel. Nanging, niyate Gembul cabar.

Ing dalan, cedhake Gembul ngarit, ana mobil abang mandheg. Ana wong lanang metu saka mobil lan mlayu-mlayu nyedhaki Gembul.

“Pak,pak, maaf jangan diusir itu kera! Saya mau ambil gambarnya!” ujare wong lanang lencir, pakeane besus, lan kulite resik. Wong kasebut banjur jeprat-jepret moto munyuk-munyuk iku. Wong lanang iku nyedhaki Gembul lan banjur omong malik nganggo basa Jawa. Wong iku kandha yen gaweane dodolan munyuk. Gembul ndomblong, ngungun.

“Tepungke wae jenengku Hendra,Pak! Profesiku, bakul munyuk. He he he, mesthi sampeyan gumun!”

Wong loro banjur wawan gunem gayeng. Hendra nerangake yen utek munyuk iku gedhe kasiyate. Saiki, munyuk-munyuk padha diburu, dijupuk uteke kanggo tamba lelara Covid-19 utawa lelara Corona sing lagi gawe pageblug sadonya.

Wong loro banjur mupangat, Gembul saguh nggolekke munyuk sak akeh-ekehe. Munyuk ing wewengkon kono pancen akeh lan mujudake ama. Gembul duwe dudutan yen warga bakal aweh panarima yen munyuk-munyuk ing kono dicekeli. Hendra saguh nuku munyuk siji kanthi rega rong atus seket ewu rupiah. Hiya wiwit dina iku, Gembul leren anggone ngarit. Sapine ditukokake suket gajah utawa damen wae. Kala-kala dicacah-cacahke tela kasepa pinangka gantine suket.

Saben dina Gembul golek munyuk. Yen aku bisa nyekel munyuk papat sedina, ateges sesasi aku bisa oleh dhuwit 30 juta! Grenenge Gembul sing wis dhudha kaping pindho iku. Bojo loro lunga kabeh ora betah urip bareng wong lanang sing seneng main iku.

Munyuk-munyuk asile nyekeli ing alas dikrangkeng ing kulon omah. Papan iku biyen kanggo ngingu pitik potong, mung panen sepisan banjur leren merga dhuwite entek kanggo tuku togel.

Tenan, kira-kira seminggu sawise ketemu dhek anu kae, Hendra teka lan ngulungi dhuwit sayuta marang Gembul kanggo mbayar munyuk cacah papat. Anehe, munyuk sing dituku iku ora dijupuk, nanging dititipake marang Gembul. Kejaba iku, Hendra ora lunga saka kono. Hendra melu manggon ing omahe Gembul. Omahe Gembul didadekake “posko” pengumpulan munyuk.

“Sesuk nek kira-kira  wis cacah ewon, lagi dakjupuk, Pak! Sisan anggone golek truk lan pihak luar negeri wis aweh komandho!” kandhane Hendra.

Kacarita, kabar yen saiki Gembul leren anggone ngarit lan milih golek munyuk enggal sumebar. Kulon omahe Gembul saiki kebak munyuk. Wong-wong uga banjur ngerti yen Gembul bubar nampa dhuwit sayuta asile adol munyuk cacah papat. Wong-wong kawitane ora percaya, nanging bareng Gembul nukokake utawa ngebosi wong rondha wujud sega goreng sepuluh bungkus lan rokok pirang-pirang bungkus, banjur padha percaya.

Kanthi sesidheman, wong-wong uga banjur pada melu-melu golek munyuk. Jalaran uga kepengin oleh dhuwit akeh kanthi tanpa ngetokake pawitan. Pas karo kahanan saiki nalika wong-wong padha kena PHK, akibat pageblug Corona.Wong-wong padha nganggur, ngenteni bantuan ora njedhul-njedhul. Kamangka wis direwangi ngowahi data keluwarga, ngaku miskin, kere pitulikur!

Ing sawijine wektu, ana mobil mandheg ing pinggir desa sacedhake cakruk. Nalika iku akeh wong lagi lungguhan ing kono, mampir saka ngalas saperlu ngaso. Ana wong loro lanang wadon metu saka mobil. Sing lanang ngantheng, sing wadon ayu banget kaya bintang film.

“Apa bener, saiki akeh wong kene padha duwe munyuk,Pak?” sing lanang takon marang wong-wong.

“Leres, Mas!” wangsulane Lik Wiro. Wong-wong banjur aweh wangsulan werna-werna sing wigatine mbenerake kabar kasebut.

“Wah, jian kebeneran tenan. Aku hiya lagi golek munyuk akeh banget. Yen oleh, munyuk siji daktuku limang atus ewu! Sesuk minggu aku bali mrene. Tulung, Bapak-Bapak, yen padha duwe munyuk aja didol menyang wong liya, ya. Tak tukune kabeh.” kandhane sing wadon ayu iku karo mlerok-mlerok nambahi ayune. Ora suwe, wong loro iku banjur lunga numpak mobile. Suwarane mobil alus banget, kepara kaya-kaya ora nyuwara.

Wiwit dina iku, kahanan kampung kono  geger. Munyuk kanyata larang regane! Wong-wong kepengin bisa nyekel munyuk banjur didol. Nanging, munyuk ing alas kono saiki mung kari siji loro,merga dicekeli Gembul. Gembul saiki sing duwe munyuk akeh banget. Wong-wong padha kepengin nempil, tuku munyuk ora ketang mung telu utawa papat. Wong-wong wani nuku rega telung atus ewu, munyuk siji. Lumayan, bisa bathi rong atus ewu saben munyuk siji.

“Mbok aku tak nempil munyukmu, Mbul. Aku gelem mbayar telung atus ewu saben munyuk siji!” ujare wong-wong kang saben-saben wektu mara menyang omahe Gembul.

“Wah, aku ora wani ngedol munyukku. Aku wis kebacut tandha tangan kontrak karo Mas Hendra, iki! ” wangsulane Gembul karo nuding Hendra sing lungguh ing cedhake. Hendra mesem.

“Pripun, Mas Hendra?” pitakone Gembul.

“Tuku munyuk arep nggo ngapa, Bapak-Bapak? Nek aku arep dakjupuk uteke kanggo gawe  obat Covid-19. Nek sampeyan-sampeyan ki arep nggo ngapa?” Hendra takon karo ngguyu cekakakan. Idune nganti muncrat-muncrat. Sing ditakoni padha mesem kecut sajak isin lan ngemu wadi. Sawise nyang-nyangan suwe, Hendra nglilani munyuk-munyuk iku dituku para warga. Munyuk siji oleh dituku 350 ewu. Munyuk ing kandhange Gembul entek ludhes dina kuwi merga dituku wong-wong. Gunggung kepruk, Hendra nampa dhuwit Rp 140.000.000,00 merga cacahe munyuk ana 400 iji. Munyuk gedhe, munyuk cilik, lanang utawa wadon regane padha.

Hendra menehi bonus rong yuta marang Gembul kang ditampani karo mesem-mesem.

Kringggggg. Kringggg. HP-ne Hendra muni. Hedra banjur omong halo-halo. Banjur gita-gita mlaku tumuju mobile.

“Dhuh, sori Pak Gembul. Iki ana keluwargaku ngalami kecelakaan. Aku pamit dhisik. Sesuk rembugan maneh. Wis, ya…!” Hendra numpak mobile, nggeblas, embuh menyang ngendi. Sing cetha, Hendra nggawa dhuwit Rp 138.000.000,00 saka anggone dodolan munyuk.

“Nggih, nggih, Mas! Muga-muga tansah wilujeng,” wangsulen Gembul karo mlongo.

Dina Minggu. Wong-wong sekampung jejer-jejer ing pinggir dalan ngenteni tekane wong lanang wadon sing arep nuku munyuk siji  kanthi rega limang atus ewu. Sak esuk njepluk dienteni, wong loro iku ora teka. Dienteni sak awan drandhang, ora teka. Sak sore bendhe, dienteni tetep ora teka.

Pak Lurah kang lagi mubeng-mubneg numpak motor, ngungun nalika meruhi wargane padha jejer-jejer ing pinggir dalan. Pak Lurah mudhun saka motore.

“Niki enten napa?” pitakone Pak Lurah.

Wong-wong crita apa anane.

“Jabang bayi! Dhuh, Bapak-Bapak, benjing malih sing ngati-ati. Njenengan sedaya empun kapusan niku. Utek munyuk nika mboten kenging kangge obat Covid-19!”

Dumadakan, saka adoh, katon Gembul mlayu-mlayu.

“Pak Luraaaah! Kula diapusi tiyang bakul munyuk! Arta kula rong atus seket ewu ping kawan atus, satus yuta dibegta mlajar tiyang, Paaaaak!”

Gembul ndheprok ing ngarepe Pak Lurah. Wong-wong mbesengut. Munyuk-munyuk diuculake. Munyuk-munyuk mlayu mlebu  alas. Nguk…nguk…nguk….

                                                            Omah Geguritan-Kowen, Juni 2020