CERKAK "PESUGIHAN"
Dening : eSWe Sidi “Sugihe Simin pancen ora umum,” grenengku. Wong iki pancen ngedab-edabi kesugihane. Iku katon ing omahe kang gedhene ora mekakat. Omah cekli ing pinggir dalan Yogya-Wonosari. Kejaba gedhe, uga endah dening ornamen campuran Jawa-Eropa. Ana cakrik joglo, ana cakrik loji. Ana garasi ing iring kiwa bangunan pokok, katon mobil kaparkir ing kono. Ora mung siji! Biyen-biyene Simin iku wong kere pitulikur. Nanging, wong urip iku kaya rodha. Ah, paribasan iki kuna nanging tansah pas kanggo nggambarake uripe sapa wae, klebu Simin iki. “Pancen pas aku mrene jalaran lelakon uripe Simin iku pantes yen ditulis merga bisa dadi kaca benggala marang liyan,” pikirku. Lawang gedhe kanthi ukiran mawa wewangunan gunungan iku dakthothok. Wah, bodhone awakku. Geneya lawang saka kayu jati kandel iku dakthuthuk-thuthuk nganggo gegere drijiku. Mesthi ora bakal ngetokke suwara sing bisa keprungu dening sing duwe omah. Aku lingak-linguk nggoleki pijetan bel, yakin mesthi ana. Tena